Κυριακή 28 Ιουλίου 2013

Οι «απαγορευμένες» φράσεις προς το παιδί

 

Φυσικά δεν θα λέγατε ποτέ στο παιδί σας κάτι πολύ σκληρό, όπως «εύχομαι να μην είχες γεννηθεί», ωστόσο, υπάρχουν κι άλλα σχόλια που μπορεί να θεωρείτε ότι είναι ακίνδυνα κι όμως μπορεί να κάνουν εξίσου μεγάλη ζημιά στην αυτοεκτίμηση του παιδιού. Γενικότερα, αποφύγετε οτιδήποτε μπορεί να μειώσει την εικόνα που έχει το παιδί για τον εαυτό του. 

«Τα λόγια που συχνά λέμε κρύβουν τάσεις κριτικής και αξιολόγησης», προειδοποιεί η Lauren Goldstein, ειδική παιδοψυχολόγος στο πανεπιστήμιο Strayer. «Οι γονείς θεωρούν ίσως ότι διορθώνοντας τα λάθη των παιδιών τους τα βοηθάνε να μάθουν από αυτά, ωστόσο αυτό που συχνά αντιλαμβάνονται τα παιδιά είναι ότι κάτι δεν κάνουν σωστά ή δεν είναι αρκετά καλοί για κάτι, ως άνθρωποι».

Παρακάτω ακολουθούν κάποιες φράσεις που διαλύουν την αυτοεκτίμηση ενός παιδιού και καλό είναι να αποφεύγονται. 

«Είμαι απασχολημένος/η»

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που θα είστε απασχολημένοι με κάτι και το παιδί σας θα ζητάει την προσοχή σας, όμως μην αγνοείτε τις ανάγκες του παιδιού και το κάνετε να νιώθει υποτιμημένο, διότι μια τέτοια συμπεριφορά θα το οδηγήσει να μην σας λέει τελικά κι άλλα σημαντικά πράγματα που θα θέλατε να γνωρίζετε ότι του συμβαίνουν. 

Παρότι δεν προτείνει κανείς να τα παρατήσετε όλα και να ασχοληθείτε μόνο με το παιδί, μην του απαντήσετε «είμαι απασχολημένος/η τώρα». Αντ’ αυτού, πείτε στο παιδί ότι αμέσως μόλις τελειώσετε τη δουλειά σας, θα μπορέσετε να ασχοληθείτε μαζί του και να το βοηθήσετε σε ό,τι χρειάζεται. 

«Γιατί το έκανες αυτό;»

Ανεξάρτητα από το πόσο μπερδεμένοι είστε, το να ζητάνε από το παιδί σας να αναλύσει τη συμπεριφορά του μειώνει την αυτοεκτίμησή του και το οδηγεί στην εσωστρέφεια. Αντί για αυτό, μπορείτε να ρωτήσετε το παιδί πώς ένιωσε και τι σκέφτηκε όταν πήρε την απόφαση να κάνει αυτό που έκανε. Ωστόσο, αποφύγετε να μαντεύετε τις απαντήσεις του, γιατί το παιδί μπορεί να σας πει «ναι» σε κάτι, μόνο και μόνο για να σας καθησυχάσει. 

«Στο είχα πει!»

Παρά το γεγονός ότι πράγματι οι γονείς ξέρουν τις περισσότερες φορές ποιο είναι το καλύτερο για τα παιδιά τους, η υπενθύμιση των λαθών ενός παιδιού στέλνει το μήνυμα ότι εσείς έχετε πάντοτε δίκιο και το παιδί πάντοτε άδικο. Όταν, λοιπόν, το παιδί σας κάνει ένα λάθος, για το οποίο το είχατε προειδοποιήσει, δεν πρέπει να του λέτε «Στο είχα πει!», αλλά προσπαθήστε να βρείτε μαζί του λύσεις για ό,τι έγινε χωρίς να υποβαθμίζετε την αυτοπεποίθηση του και την ικανότητά του να παίρνει αποφάσεις για τον εαυτό του. 

«Θα δεις τι θα γίνει, όταν γυρίσει ο μπαμπάς!»

Παρότι πολλές φορές το παιδί σας μπορεί να σας τρελαίνει με τα καμώματά του, να είστε πολλοί προσεκτικοί όταν παίζετε το παιχνίδι του καλού και του κακού με το σύντροφό σας, γιατί όχι μόνο κάνετε τον πατέρα του παιδιού να φαίνεται ο κακός, αλλά υποβαθμίζετε και τη δική σας δύναμη, δείχνοντας ότι εσείς δεν έχετε την εξουσία να πάρετε αποφάσεις και να το τιμωρήσετε, αν χρειαστεί. 

Όταν εντοπίσετε ανάρμοστη συμπεριφορά, αντιμετωπίστε την άμεσα και αν δεν έχετε ακόμα αποφασίσει τι ακριβώς θα κάνετε για τη συμμόρφωση του παιδιού, πείτε του ότι θα αποφασίσετε ως γονείς για τις συνέπειες της πράξης του. 

«Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά» 

Είναι θεμιτό να θέλετε να απομακρύνετε από το παιδί σας όλους τους φόβους, αλλά αν αγνοείτε τα συναισθήματα του παιδιού, το άγχος του θα χειροτερέψει, αντί να αμβλυνθεί. Το παιδί θα αρχίσει να φοβάται περισσότερο γιατί θα προσπαθεί να καταπολεμήσει τον αρχικό του φόβο και παράλληλα θα φοβάται μήπως σας απογοητεύσει, αν κάτι δεν πάει όπως του λέτε ότι θα πάει. Μιλήστε με το παιδί για τα συναισθήματά του χωρίς να προσπαθείτε συνεχώς να ωραιοποιείτε τα πράγματα. 

«Γιατί έτσι!»

Κανείς δεν αμφισβητεί την εξουσία που έχετε ως γονείς, εσείς αποφασίζετε για το παιδί σας μέχρι μια ηλικία, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν έχει δικαίωμα να αντιδράει. Όταν, λοιπόν, το κάνει, απαντήστε του σοβαρά και με επιχειρήματα για ποιο λόγο έχετε μια διαφορετική άποψη. 

Στην ερώτηση «γιατί;» μην απαντάτε απλώς «γιατί έτσι!», διότι αυτό δεν είναι σοβαρή απάντηση. Αντίθετα, είναι μια φράση που μειώνει την αυτοεκτίμηση του παιδιού και το κάνει να πιστεύει ότι εκείνο δεν έχει καμιά άποψη και θέση στα πράγματα. 

Μπορεί κάποια από τις παραπάνω φράσεις να σας ξεφύγει και να την ξεστομίσετε. Ακόμα και τότε, δεν έχετε χάσει το παιχνίδι. «Τα λόγια είναι πανίσχυρα, εκφράζοντας και νόημα και συναίσθημα. Ωστόσο, η προσεκτική επιλογή των φράσεων που χρησιμοποιείτε μιλώντας στο παιδί σας, θα το βοηθήσει να νιώθει ότι το αγαπάτε, ότι το σέβεστε κι ότι έχει αξία στη ζωή σας», λέει η Goldstein.

Έχοντας αυτήν τη συμπεριφορά απέναντι στο παιδί, θα το βοηθήσετε να αποκτήσει την αυτοεκτίμηση που πρέπει να έχει στη ζωή του.

Σάββατο 27 Ιουλίου 2013

Που πήγε ο παππούς και η γιαγιά;


Αυτή η ερώτηση δημιουργεί ένα συναισθηματικό μούδιασμα σε κάθε γονιό που καλείται να ανακοινώσει στο παιδί του το θάνατο ενός  ιδιαίτερα αγαπημένου προσώπου , όπως του παππού και της γιαγιάς καθώς ο γονιός βιώνει την απώλεια του πατέρα, της μητέρας, του πεθερού ή της πεθεράς του. 

Είναι σημαντικό αυτή η ανακοίνωση να γίνει και από τους δυο γονείς. Ενημερώστε το παιδί σας ότι έχετε να του πείτε κάτι σημαντικό. Μη φοβηθείτε να χρησιμοποιήστε τη λέξη «πέθανε» καθώς περιγράφει απόλυτα το θάνατο και δεν υπάρχει ενδεχόμενο παρερμήνευσης που θα δημιουργούσαν οι λέξεις «έφυγε ή κοιμήθηκε».

Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού προσαρμόστε τα λόγια σας. Αν το παιδί σας είναι στην προσχολική ηλικία αρκεί να ακούσει ότι ο παππούς ή η γιαγιά πέθανε και πλέον δε θα τον ξαναδεί. Στη σχολική ηλικία ενδεχομένως το παιδί να εκφράσει περισσότερες απορίες. Προσπαθήστε να του μιλήσετε για τον κύκλο της ζωής και οι απαντήσεις σας να είναι σύντομες και απλές. Αν σε κάποια ερώτηση δεν είστε σε θέση να απαντήσετε μπορείτε απλά να πείτε ότι δεν γνωρίζετε. Ενδεχομένως τα παιδιά να επανέρχονται με τις ίδιες ερωτήσεις. Σε αυτή την περίπτωση δείξτε κατανόηση και υπομονή επαναλαμβάνοντας την ίδια απάντηση.

Η παρουσία των παιδιών προσχολικής ηλικίας στην κηδεία δεν συνιστάται καθώς δημιουργεί σύγχυση, ενώ στα παιδιά σχολικής ηλικίας θα μπορούσε να βοηθήσει στην συνειδητοποίηση και αποδοχή της απώλειας. Ενημερώστε τα παιδιά για την διαδικασία της τελετής και σεβαστείτε την επιθυμία τους. Σε περίπτωση που επιθυμούν να παρεβρεθούν στην τελετή, φροντίστε να συνοδεύονται από άτομο που να έχει στενή σχέση με το παιδί και να είναι ψύχραιμο.

Δώστε χρόνο στο παιδί να χειριστεί την απώλεια. Είναι απόλυτα φυσιολογικό τις πρώτες μέρες να παρατηρήσετε αλλαγή στη συμπεριφορά του.

Καθώς κάθε παιδί είναι μοναδικό και βιώνει την απώλεια του παππού ή της γιαγιάς με δικό του τρόπο, μπορείτε να καλείτε στον τηλεφωνικό αριθμό  1056 που αντιστοιχεί στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για Παιδιά σε κίνδυνο –SOS 1056» καθημερινά σε 24ωρη βάση προκειμένου να συμβουλευτείτε Ψυχολόγο.



Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

Αγοράκι στο αναπηρικό του καροτσάκι, παραμερίστηκε στη σχολική αναμνηστική φωτογραφία


Η παραπάνω φωτογραφία  είναι μια σχολική φωτογραφία που απεικονίζει τα παιδιά της τάξης δημοτικού σχολείου και παράμερα έναν συμμαθητή τους καθηλωμένο σε αναπηρικό καροτσάκι να στέκεται μακριά από τους υπόλοιπους…
Όταν οι γονείς του είδαν την φωτογραφία έγιναν έξαλλοι και έφεραν το  θέμα στα φώτα της δημοσιότητας ρίχνοντας ευθύνες στην εταιρεία που ανέλαβε τη φωτογράφιση της τάξης  και απαιτώντας να τραβηχτεί και πάλι η σχολική αναμνηστική φωτογραφία
Στη φωτό,  βλέπουμε τον 7χρονο  Miles Ambridge, καθηλωμένο στο αναπηρικό του καροτσάκι , ξεχωριστά από τους υπόλοιπους 22 συμμαθητές του ,να χαμογελάει στην κάμερα και ταυτόχρονα να προσπαθεί τεντώνοντας τον λαιμό του να τους πλησιάσει!
Όταν το αγοράκι πήγε τη φωτογραφία στους γονείς του τον περασμένο μήνα εκείνοι σοκαρίστηκαν!
«Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πώς ο φωτογράφος μπορούσε να βλέπει ανάμεσα από τον φακό αυτό το αποτέλεσμα και να θεωρήσει ότι αυτό που έβλεπε ήταν μια καλή σύνθεση; Αυτό στα αλήθεια μπλόκαρε το μυαλό μου. Το να σε επιλέξουν ώστε να κάθεσαι παράμερα από τους υπόλοιπους είναι τρομακτικό και αυτό ακριβώς συνέβη..» δηλώνει η μητέρα του 7χρονου αγοριού Anne Belanger.
Να σημειώσουμε ότι ο Ambridge πάσχει από μια γενετική ασθένεια που ατροφεί το μυικό του σύστημα. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να περπατήσει και χρησιμοποιεί μόνο το αναπηρικό του καροτσάκι.

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

ΣΟΚ: Χτυπούσε το παραπληγικό παιδί του με σκεπάρνι


Είδαν τον πατέρα από το παράθυρο να φωνάζει στον παραπληγικό γιο του να σηκωθεί κι επειδή δεν τα κατάφερνε ... τον χτυπούσε με σκεπάρνι στο σώμα και το κεφάλι.
Το ζευγάρι των γειτόνων σοκαρίστηκε με το αποτροπιαστικό θέαμα, και κατήγγειλε όσα είδε.
Η υπόθεση έφθασε στη δικαστική αίθουσα, με τον 53χρονο πατέρα να καταδικάζεται από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο σε φυλάκιση 12 μηνών με 3ετή αναστολή.
Όλα ξεκίνησαν το Μάιο του 2008, όταν οι γείτονες είδαν τον πατέρα να φωνάζει και να χτυπάει τον 24χρονο γιο του, ο οποίος μετά από πτώση, στα 8,5 του χρόνια, από τα νταμάρια, έμεινε παραπληγικός, μην μπορώντας ούτε να κινηθεί ούτε να μιλήσει.
Σύμφωνα με το cretalive.gr, o πατέρας, ακολουθώντας μια "ξεχωριστή μέθοδο", φώναζε και έβριζε επί μισή ώρα το παιδί του, για να το κάνει ... να σηκωθεί, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αν και ο νεαρός κατέβαλε προσπάθειες.
Το ζευγάρι διαμαρτυρήθηκε και όταν ο πατέρας βγήκε από το σπίτι και κλήθηκε να απαντήσει γιατί χτυπάει το παιδί είπε ότι ... απλά κάνουν γυμναστική.
Αυτά επανέλαβε το ζευγάρι και στο Δικαστήριο, με τον 53χρονο άνδρα να διατείνεται ότι είναι όλα ψέματα και πως οι γείτονες έχουν διαφορές μαζί του και θέλουν να του δημιουργήσουν πρόβλημα. Παράλληλα είπε πως προσέχει το παιδί του, το πηγαίνει για φυσικοθεραπείες και γενικότερα το φροντίζει όσο καλύτερα μπορεί.
Σημειώνεται ότι η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο, καθώς παρά τις προσπάθειες του ζευγαριού, δεν υπήρξε καμία παρέμβαση κι έτσι οι γείτονες κατέφυγαν στο Σύλλογο Γονέων και Φίλων Ηρακλείου "Δικαίωμα στη Ζωή - Όαση του Παιδιού" που με τη σειρά του έκανε παρέμβαση στην Εισαγγελία.
Ο πατέρας καταδικάστηκε από το δικαστήριο, ενώ ο γιος εξακολουθεί να ζει με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του.

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Τι πρέπει να κάνουμε αν χαθεί ένα παιδί;


H φυγή της 13χρονης Χριστίνας από τα Σπάτα μετά την γνωριμία της με 23χρονο μέσω Facebook αλλά και η σύλληψη του 40χρονου από τα Πετράλωνα ο οποίος ασελγούσε σε ανήλικα κορίτσια υποδυόμενος τον αστυνομικό, εκτός του ότι επανέφερε τη συζήτηση για τους κινδύνους του διαδικτύου, αναστάτωσε γονείς, γιαγιάδες και παππούδες, αυξάνοντας το φόβο μιας ενδεχόμενης απαγωγής.

Η ψυχραιμία είναι απαραίτητη σύμφωνα με τους ειδικούς, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα φαινόμενα της σύγχρονης εποχής . Όσον αφορά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αντί να κυνηγάμε όμως φαντάσματα, θα ήταν προτιμότερο να μπούμε στο Facebook και να μην μένουμε στην άγνοια…

Το Facebook προτείνει τα ακόλουθα στους γονείς:


-Η εξοικείωση με την τεχνολογία ίσως σας δυσκολέψει. Μην φοβάστε να ζητήσετε από τα παιδιά σας να σας εξηγήσουν ό,τι δεν καταλαβαίνετε. (Να θυμάστε ότι όταν κανονίζουν μια συνάντηση μέσω Facebook συνήθως περιορίζονται να ενημερώσουν κάποιον συνομήλικό τους ή κανέναν).

-Αν δεν είστε ήδη στο Facebook, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να γίνετε μέλος. Έτσι θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται!

-Δημιουργήστε μια ομάδα Facebook για την οικογένειά σας. Έτσι θα έχετε έναν ιδιωτικό χώρο όπου θα μοιράζεστε φωτογραφίες και θα μένετε σε επαφή.(Προσοχή:μην ανεβάζετε φωτογραφίες με πολύ προσωπικές σας στιγμές)

-Μάθετε στα έφηβα παιδιά σας τα βασικά σχετικά με την ασφάλεια στο Διαδίκτυο, ώστε να μπορούν να διατηρήσουν το Χρονολόγιο τους στο Facebook και τους άλλους διαδικτυακούς λογαριασμούς τους απόρρητους και ασφαλείς.

-Μιλήστε για την ασφάλεια σε θέματα τεχνολογίας ακριβώς όπως μιλάτε για την ασφάλεια στην οδήγηση και στα σπορ.

Τίποτα δεν θα σας βοηθήσει, εάν δεν μιλάτε με το παιδί.

«Συζητήστε με τον έφηβο»

-Αν έχεις κάποιο πρόβλημα στο σχολείο ή στο Διαδίκτυο, θα έρθεις να μου το πεις;

-Βοήθησέ με να καταλάβω γιατί θεωρείς σημαντικό για σένα το Facebook.

-Μπορείς να με βοηθήσεις να δημιουργήσω Χρονολόγιο στο Facebook;

-Ποιοι είναι οι φίλοι σου στο Facebook;

-Θέλω να γίνω φίλος σου στο Facebook. Σε πειράζει; Αν ναι, γιατί;

-Επισκεφτείτε την σελίδα του Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου

-Επισκεφτείτε το cyberkid.gov.gr (Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και Ελληνική Αστυνομία)

-Επισκεφτείτε το χαμόγελο του παιδιού

Η επικοινωνία με την Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος  της Ελληνικής Αστυνομίας γίνεται μέσω email στο ccu (at-αντικαθίσταται από το λεγόμενο «παπάκι») ath.forthnet.gr.

Έφηβες οι περισσότερες που εξαφανίζονται

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας και του Χαμόγελου του Παιδιού, η πλειονότητα των εξαφανισμένων παιδιών σε ποσοστό 53% είναι έφηβοι ηλικίας 13-18 ετών και ιδιαίτερα κοριτσιών, μιας και από τα 43 περιστατικά (σημαντικά μικρός αριθμός σε σχέση με όσα ακούγονται συχνά) τέτοιου είδους εξαφανίσεων που δηλώθηκαν στην Αστυνομία το 2012, τα 26 αφορούσαν γυναίκες.

Για να μη μεγαλώσουν τα παιδιά τρομοκρατημένα και κλειδωμένα στο σπίτι με τον φόβο της ενδεχόμενης απαγωγής, οι ειδικοί συστήνουν στους γονείς να ενημερώσουν σχετικά τα παιδιά τους για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν προειδοποιώντας τα να μη μιλάνε ή να μην ακολουθούν αγνώστους και σε περίπτωση που τους συμβεί κάτι να απευθυνθούν στην Αστυνομία ή να καλέσουν στην γραμμή 116000 του Χαμόγελου.

Συμβουλές από ένα εξπέρ του είδους ….


Πριν λίγες ημέρες ο ειδικός ερευνητής και προϊστάμενος του τμήματος εξαφανισμένων ατόμων της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας του Βελγίου, με 20ετή εμπειρία στις εξαφανίσεις Αλέν Ρεμύ βρέθηκε στην Ελλάδα ως κεντρικός εισηγητής ενός εκπαιδευτικού σεμιναρίου που διοργάνωσε το «Εθνικό Κέντρο για τα εξαφανισμένα και υπό εκμετάλλευση παιδιά» με το συντονισμό του «Χαμόγελου του παιδιού».